9 mei 2018

'Ieder moet het weten'... In Thailand én in Nederland!

Uiteraard is ook aan ons “De Bakfietstocht” niet ongemerkt voorbij gegaan! We zijn dankbaar, verwonderd en ontroerd over de betrokkenheid en inzet van zoveel mensen! We werd ontvingen mooie verhalen over deze tocht! Hieronder 2 reisverslagen van 2 mensen die bij ons en deze actie betrokken zijn: Rita Baan en Arjan Slagman. Heel hartelijk bedankt hiervoor!

Rita:

Gisteravond waren we in Sion om de Bakfietstocht af te sluiten.
Vanaf het begin was ik er bij betrokken. Via het Bakfietsje, maar ook omdat mijn neefje mee zou fietsen met mijn handbike en mijn broer als bezemwagen erachteraan zou rijden.

Samen met 2 mensen uit de TFC van Carina en de familie Bak hebben we t shirts bedrukt. Van Arjan kreeg ik de namen en maten door. Steeds kreeg ik weer een appje: “wil je nog een shirt bedrukken? Er gaat er nog eentje meer mee. Nee dit is echt de laatste. Ik heb er nog eentje, maar dit is de allerlaatste." Totdat we afgelopen zaterdag echt de laatste hadden, met voor de zekerheid een reserve ;)

Samen met 2 andere vrouwen wilden we wel graag een avond gaan kijken en hadden bedacht dat we toch de shirts een keer moesten wassen. We hadden overlegd met Dianne van de Belt (van Kimon) dat we woensdagavond in Apeldoorn zouden komen. Dus wij woensdagavond naar Apeldoorn. Wat een bijzondere avond.

Wat een gastvrijheid, een hartelijkheid. Zo warm! En wat een bijzondere Bakfietsploeg.  Als je ze zou moeten uitzoeken kreeg je ze niet gevonden. Alle soorten jongens en meiden bij elkaar. Wat een enthousiasme, zo bijzonder. Iedereen had een tas met Bijbeltekst gekregen van OMF met daarin een aantal folders. Deze werd me gelijk getoond en ik mocht ze ook lenen wanneer ik dat wilde... De groep had bij OMF uitleg gekregen over het werk van OMF. Hier hebben ze muisstil naar zitten luisteren.

Rond half tien kwam een van de jongeren vragen of we ook kwamen zingen. Bleek alle jeugd in de kerk te zitten (op het podium, grond) met een liedbundel. Er werd steeds een lied opgegeven en uit volle borst  gezongen door iedereen.  Aan het eind van de avond deden twee jongens de avondsluiting. Ze hadden gevraagd of zij dit mochten doen. Een van hen vertelde over wat hij gelezen had in een boekje van OMF. De ander deed een dankgebed (weliswaar vanaf zijn telefoon, wat hij eerst aan Arjan had laten lezen. Hij twijfelde of het wel goed was, omdat het een kort gebed was) Zo bijzonder!!

Gisteravond werden ze binnengehaald. We kregen een reisverslag te horen/zien. Ze hebben onvergetelijke dagen gehad. Het gejoel van de jeugd toen het bedrag bekend werd, ze begonnen spontaan hun fietslied te zingen: “Daar boven op de bergen, daar staat een hutje, met heel veel fietsen, van de Bakfietstocht, en van je hela hela hela ho lala enz.”

De fietsers en volgers hebben onvergetelijke dagen gehad.  De gastvrijheid in Zandvoort, Terschuur en Apeldoorn. Echt zo bijzonder.

Jullie brengen het evangelie in Thailand, zij hebben het die dagen in Nederland gedaan. 
Onderweg werd er gevraagd waarom ze fietsten. Ze trokken wel de aandacht met twee oude, echt krakende bakfietsen,  iemand op een bakfiets, een tandem, een rolstoel met handbike, nog een andere bijzondere fiets en gewone fietsen.  Ze vertelden vaak waarom ze fietsten, kregen in Amsterdam spontaan van een man geld, die later ook nog een behoorlijk bedrag had overgemaakt. De jongens en meiden (die elkaar vooraf niet allemaal kenden) getuigden onderling, zo bijzonder!  Ze vroegen of ze volgend jaar weer een tocht gingen maken.
Arjan was aan het eind van de avond in tranen, hij had zulke bijzondere dagen gehad.

Jullie werk in Thailand, het werkt door in Nederland.

  

Arjan:

Maandag 30 april vertrokken we eindelijk – na een lange tijd van voorbereiding - naar Zandvoort, waar het stormachtig was en werden we erg gastvrij onthaald.  We mochten er overnachten in het Jeugdhuis bij de Hervormde Gemeente Zandvoort. De beheerder ervan had bij een gemeentelid geregeld dat we de volgende ochtend voor vertrek bij hem in het restaurant konden eten. Zij gingen speciaal voor ons om half acht open in plaats van negen uur. De zondag ervoor is in deze gemeente voor ons gecollecteerd voor de Familie Bak.

Na ons ontbijt vertrokken we richting Terschuur (92 km). Dit deden we via Amsterdam om op de dam even wat foto’s te schieten en via Muiderslot, Naarder vesting en Spakenburg. Aangekomen in Terschuur, hadden we daar een complete (leegstaande) boerderij ter beschikking. De eigenaars; Familie van Maanen had een heerlijk diner voor ons bereid. Na het eten kwamen twee jongeren met de vraag of zij de dag mochten afsluiten. Natuurlijk mocht dit!

Zij bereidden dit gedurende de avond voor en we hoorden over samen één zijn, maar we zongen hier ook over. En ook van onze God die een Machtig God en sterke Rots is. Een geweldig bemoedigende afsluiting vanuit de jongeren.

De volgende ochtend vertrokken we richting Apeldoorn via Putten. Maar niet na eerst een bezoek te hebben afgelegd bij het OMF Nederland, waar we een uitgebreid ontbijt aangeboden kregen, maar ook uitleg over het veldwerk van Mark en Anne-Marie. ’Indrukwekkend’ gaven de jongeren aan. Bij vertrek kregen we allen een tasje, met daarop door de mensen van OMF een persoonlijke tekst geschreven.

Toen konden we vertrekken richting Putten. Na Putten moesten we over de top van de Veluwe fietsen. Voor mij werd het op een gegeven moment tegen de top aan best zwaar fietsen, en een van de jongeren sprong van de tandem, kwam achter mij rennen en hielp mij al duwend naar de top. Onderweg sprak hij de woorden: Hey, hier hadden we het gisteravond ook over, samen één zijn, elkaar een handje in de rug zijn”.

Na de top konden we langzaamaan afzakken naar Apeldoorn. Via paleis het Loo, kwamen we bij de Baptisten Gemeente Apeldoorn, waar we mochten overnachten. Zij hadden afgelopen zondag een oproep gedaan in de gemeente, of er mensen waren die wilden helpen koken voor onze groep. Een compleet verzorgde BBQ kregen wij daar, met veel mooie en goede contacten en gesprekken. Zeker acht gemeente leden liepen daar druk om ons te verzorgen met van alles. We hadden het hele gebouw ter beschikking, inclusief kerkzaal. De sleutel kregen ze de volgende dag wel terug als we bij Kimon zouden komen.

Op een gegeven moment was ik een deel van de groep even kwijt. Rondlopend kwam ik hen tegen in de kerkzaal waar 8 a 9 jongeren in een kring zaten met de opwekkingsbundel in de hand; ze hadden onderling even een sing inn opgezet. Tranen kreeg ik in mijn ogen en ik heb heerlijk even meegezongen. Ook nu kwamen twee jongeren weer vragen of ze de dag mochten afsluiten. Een ervan, was de jongere die mij geduwd had. Ze deden dit aan de hand van een boekje wat ze bij OMF gekregen hadden. De jongere die het dankgebed zou doen, had dit in zijn telefoon gezet en liet het me lezen of dit zo goed was. Het was wel wat kort vond hij. Ik gaf hem weer dat een veelheid van woorden, volgens Jezus niet gewenst is en dat deze woorden zo uit zijn hart prima was. Ze spraken in hun afsluiting over het mogen geven en mogen ontvangen. Naar hun gevoel was de cirkel rond: Wij fietsten om te geven, maar mochten overal waar we kwamen ontvangen. Met wat wij geven - en wat Mark en Anne-Marie dus mogen ontvangen - kunnen zij weer verder geven, en de kinderen daar in Thailand ontvangen. Wat een heldere blik van deze heerlijke knapen!!! Na de afsluiting zijn we gaan slapen.

De volgende ochtend alle ruimten schoongemaakt en naar het Erdee gebouw gefietst waar Kimon ook huisvest. Hier kregen we een lunch aangeboden, waarna we dan richting Rijssen konden fietsen. In Rijssen aangekomen moesten we nog wat tijd doden. Dit hebben we gedaan door te eten en wat te relaxen tot 19:10. Toen kwam er een politie auto aanrijden die ons naar Sion escorteerde. Daar wachtte ons een groots onthaal door ouders, belangstellenden, Bakfietsje en jongerenkoor Judah. Aansluitend in de kerkzaal een afsluitende avond gehouden met zang, samenzang en reisverslag. Daarna mochten we de cheque overhandigen aan Hendrika Bak en  Chris Kegler (Bakfietsje) het mooie bedrag van € 5270,27 hadden we bijeen  gefietst!!!

Alle deelnemers kregen een deelname certificaat om de herinnering levend te houden. Hopelijk zullen de jongeren, wanneer ze hierop terug kijken, zich ook de avondafsluitingen en dergelijke herinneren. Naast het geld wat we binnenhaalden, vind ik het erg mooi dat het diaconaal gevoel bij de jongeren begint te leven.

 

  

12 nov 2018

Bruiloft

‘ Bij ons duurt een bruiloft maar een halve dag!’  ‘ Wat? Wordt er alcohol geschonken op een bruiloft? Alcohol drinken we niet, maar dansen is ......

Lees meer >
3 okt 2018

Veranderingen

Zo, eindelijk zijn we een beetje terug in een normaal ritme! Na 5 weken lang bezoek te hebben gehad, een intensieve periode met de studenten, plus ......

Lees meer >
9 jul 2018

Lesgeven in Lopburi?!

Celeste (groep 8), Irene (groep 6) en David (groep 4) zoeken een leerkracht voor het schooljaar 2018-2019.  Ze wonen in Lopburi, een middelgrote stad in Thailand, ......

Lees meer >
5 jul 2018

Gevangen in de duisternis

Het nieuws van de verdwaalde voetballertjes in een grot in Thailand ging de hele wereld over. Ook in Thailand hield men de adem in en was ......

Lees meer >

onze bediening

Sinds 2017 zijn we Daniel Training Leaders. Onze hoofdtaak is het begeleiden en ondersteunen van nieuwe zendelingen. Kinderwerk blijft een belangrijk onderdeel, daar waar mogelijk zullen we kinderwerk ondersteunen en stimuleren.

© Bak in Thailand - Realisatie: Heuvelman Media

Het is nu: 22:22 uur in Thailand